Het laatste verwijt dat ik met betrekking tot deze site
kreeg, van de zijde van de lezersredacteur van de Twentsche Courant
Tubantia, de heer A.J. te Velthuis, was dat ik niet ethisch zou handelen
met betrekking tot Marjolein Schreurs. Ethisch is het kennelijk om
de conclusie van het RIT dat Marjolein gefragmenteerd zou zijn, en
vervolgens volledig verbrand, niet alleen over te nemen, maar in een
artikel van maar liefst twee pagina's kamerbreed in het collectief
bewustzijn te rammen. Onethisch is het om er op te wijzen dat Marjolein
niet gefragmenteerd is, omdat ze, seconden na de laatste klap nog
gezien is op de bovenverdieping van het pand, voordat het instortte.
Bovendien stond ik slechts dertig meter verder dan Marjolein, ook
binnenshuis, en had totaal geen letsel van de schokgolf. Je fragmenteert
absoluut niet op die afstand. Volledig verbrand is ze al evenmin,
omdat ze daarvoor gefragmenteerd had moeten zijn. Het pand heeft bovendien
nauwelijks gebrand, in tegenstelling tot het mijne, waar ik een week
later wel de verkoolde resten van een fret van anderhalve kilo terugvond.
Dus aan iedereen die ooit de onderste steen boven wilde: gebruik allemaal
eens even je verstand.
Het lulverhaal van TNO over het brandje in de driehoek
is er met de haren bijgesleept omdat TNO weigerde een interne oorzaak
van het ontploffen van E2 in overweging te nemen. Nu blijkt steeds
meer wat ik van het begin af beweerd heb. Nieuwe verklaringen van
een nieuwe getuige (Tubantia 17 mei 2001) wijzen op een goed betaalde
en goed voorbereide saboteur, niet op de wildplassende pyromaan die
TNO zo graag gezien had.
Heb ik nog enig vertrouwen in die onderste steen? Voor
wat betreft de oorzaak nog wel. Het OM heeft zeker nog enkele troeven
achter de hand en ik zie dat met interesse tegemoet. Voor wat betreft
Marjolein? Vergeet het maar. De waarheid is al herschreven door de
in Nederland onaantastbare Overheid, met behulp van dezelfde hypocriete
jaknikkers, braafslikkers en hielenlikkers die mij onethisch gedrag
verwijten.